Sportclub

Ergens in de jaren tachtig gaf Sportclub Genemuiden een verjaardagskalender uit met daarop de foto’s van alle teams van dat moment. Van alle honderden spelersnamen viel er bij de druk één weg. Dat was die van mij.

Dat ongelukkige voorval staat synoniem voor mijn anonieme voetballoopbaan. Weinig mensen herinneren vermoedelijk mijn geniale passeerbewegingen en afgetekende voorzetten. Toch speelde ik in E2, D2, D1, C3 (elke technische commissie maakt fouten) en de C1 tegen clubs uit de regio Kampen, Zwolle, Steenwijk en Meppel. Helaas moest ik daarna al snel mijn kicksen aan de spreekwoordelijke wilgen moest hangen.

Een tekort aan kraakbeen in mijn knieën zorgde er voor dat ik na een wedstrijd nauwelijks nog de trap kon oplopen. Aan een kortstondige comeback in de A2 maak ik maar geen woorden vuil. Het eerste oefenduel ging met 25-0 verloren tegen ik meen VSCO, waarna meteen de stekker uit het elftal werd getrokken. Dat leek me een wijze beslissing.

Ondanks dat mijn voetbalambities het zwijgen werden opgelegd, bleef de band met Sportclub Genemuiden bestaan. En als ik de relatie even vergeten was, werd ik er tijdens mijn werk wel aan herinnerd. Als journalist reisde ik door het hele land, en bijna overal had ik voordeel van mijn afkomst. Soms omdat gesprekspartners meldden dat er ‘fijne dominees’ uit Genemuiden komen en zeker net zo vaak omdat de prestaties van Sportclub Genemuiden onderwerp van gesprek raakten.

Eenmaal weer terug in de regio mocht ik namens Brugmedia regelmatig verslag doen van regionale voetbalwedstrijden, ook die van Sportclub Genemuiden. “Je schrijft als een supporter”, zei collega Gerard Meijeringh vaak. Daar dachten de supporters zelf anders over. “Altijd positief over DOS en Go-Ahead, van Genemuiden deugt nooit wat”, kreeg ik langs de lijn te horen. Ook ontving ik een brief met daarin de oproep niet meer te schrijven dat een speler zich iets te vaak verbaal liet gaan richting de arbiter.

Sinds een paar jaar is de band met Sportclub Genemuiden nog nauwer. Na het overlijden van Willem Timmerman werd ik eigenaar van Genemuiden Actueel en schrijf ik wekelijks over de verrichtingen van het vlaggenschip. Bovendien werk ik mee aan de jaarlijkse presentatiegids. Het interviewen van de nieuwe spelers behoort tot mijn belangrijkste taak. Met een stuk of dertien nieuwe namen had ik het daar in 2017 nog best druk mee ook. Met angst en beven hou ik tegenwoordig de transfermarkt in de gaten.

Terugkijkend op veertig jaar Sportclub Genemuiden valt de enorme groei van de club op. Ik heb de barakken die fungeerden als kantine en kleedruimte nog meegemaakt. Tegenwoordig zeggen bijna alle nieuwe spelers die ik interview dat ze zijn gevallen voor de professionaliteit van Sportclub.

Wellicht dat ze eenmaal op het hoofdveld ook het reclamebord van De Tekstkenner zien. Voor ondernemers die professionele en pakkende teksten nodig hebben, is dat overigens ook een goed idee. Mijn prestaties op de tekstverwerker zijn namelijk een stuk indrukwekkender dan op het voetbalveld…